W grudniu 2018 roku Price otrzymała nominację do nagrody dla Najlepszego Nowego Artysty podczas 61. dorocznej gali rozdania nagród Grammy.
Za „Hard Headed Woman” ma dwie nominacje w kategorii Najlepszy Tradycyjny Album Country i Najlepsze wykonanie duo country lub Zespół z Tylerem Childersem za nagranie „Love Me Like You Used To Do” z tejże płyty.
A „Hard Headed Woman” jest jej piątym albumem studyjnym, wydanym 29 sierpnia 2025 roku nakładem Loma Vista Recordings.
Płyta została nagrany w RCA Studio A z producentem Mattem Ross-Spangiem, który współprodukował dwa pierwsze albumy Price: „Midwest Farmer's Daughter” (2016) i „All American Made” (2017). Projekt zawiera dwanaście utworów – dziesięć autorskich, które zostały napisane wspólnie na czele z Price, a także covery utworów Stevena Knudsona „Love Me Like You Used to Do” i Waylona Jenningsa „Kissing You Goodbye”. Dwa nagrania napisała z Rodney’em Crowellem.
Kiedy Price myślała o albumie, wyraziła chęć powrotu do swoich korzeni klasycznego country, po tym jak na swoich poprzednich albumach „That's How Rumors Get Started” (2020) i „Strays” (2023) poszerzyła swoją twórczość o brzmienia bardziej amerykańskie i psychodeliczne. Chociaż jej wieloletni zespół towarzyszący, Price Tags, brał udział w nagrywaniu „Hard Headed Woman”, Price rozstała się z zespołem przed premierą albumu i założyła nowy zespół, bardziej pasujący do melodii country. Price wyjaśniła, że tytuł albumu został zainspirowany jej potrzebą walki o sprawiedliwość, stwierdzając:
„Jestem osobą wysoko wrażliwą i pełną uczuć. Trudno mi znieść niesprawiedliwość, gdy ją widzę, i nie mówić o niej ani słowa. Śpiewanie tych piosenek i czasami bycie tym krzykliwym człowiekiem, który mówi: »To nie jest w porządku«, jest trudne, ponieważ ludzie nie lubią kobiet. Żyjemy w czasach, w których ludzie po prostu pozbawiają kobiety ich praw. Dlatego chciałam, żeby ten album nosił tytuł »Hard Headed Woman«”.
Pierwszy singiel, „Don't Let the Bastards Get You Down”, został wydany 10 czerwca 2025 roku, kiedy Price ogłosiła premierę wydania płyty. Utwór został napisany wspólnie z mężem i partnerem Price, Jeremym Iveyem, oraz Rodneyem Crowellem, a pośmiertnie przypisano go Krisowi Kristoffersonowi. Price stwierdziła, że utwór został pierwotnie napisany do filmu, który nigdy nie powstał, i że został zainspirowany szeroko komentowanym momentem z koncertu poświęconego Bobowi Dylanowi w Madison Square Garden w 1992 roku, kiedy publiczność wygwizdała irlandzką piosenkarkę Sinéad O'Connor, a Kristofferson podobno powiedział jej tę frazę, próbując ją pocieszyć. Tytuł utworu również pochodzi z powieści Margaret Atwood „Opowieść podręczna”. Drugi singiel, „Losing Streak”, został wydany 6 sierpnia 2025 roku, a utwór został napisany wspólnie z Iveyem. Piosenka opowiada o „[jej] wczesnych latach spędzonych w Nashville. To historia o dorastaniu, inspirowana walką, używkami i poszukiwaniem idealnej piosenki”.



Prześlij komentarz