"I Can't Stand Still" to debiutancki solowy album studyjny amerykańskiego muzyka Dona Henleya , perkusisty i współprowadzącego wokalisty zespołu Eagles . Został wydany 13 sierpniu 1982 roku przez Asylum Records . Henley, Danny Kortchman i Greg Ladanyi wyprodukowali album. "I Can't Stand Still" osiągnął status złotej płyty i dotarł do 24. miejsce na liście Billboard 200 oraz osiągnął tę samą pozycję na UK Albums Chart. Z albumu wydano trzy single, w tym hit „ Dirty Laundry ”, który osiągnął 3. miejsce na liście Billboard Hot 100 i stał się najlepiej sprzedającym singlem Henleya. Tytułowy utwór „I Can't Stand Still” osiągnął 48. miejsce, a utwór „ Johnny Can't Read ” osiągnął 42. miejsce na listach przebojów.
Album ukazuje frustracje Henleya z tamtego okresu. Wszak w dużych napięciach w 1980 roku rozwiązał się The Eagles. „Dirty Laundry” ukazuje jego obrzydzenie mediami i doniesieniami tabloidów, a „Johnny Can't Read” – jego niezadowolenie z amerykańskiego systemu edukacji.
Na płycie wśród plejady gości usłyszymy m.in Timothy B.Schmita, Joe Walsha, Steve'a i Jeffa Porcaro, Warrena Zevona, Steve' a Lukathera czy Paddy Moloney'a z The Chieftains.
Warto wrócić do początków Dona
Donald Hugh Henley urodził się 22 lipca 1947 roku w Gilmer w Teksasie i dorastał w małym miasteczku Linden w północno-wschodnim Teksasie . Jest synem Hughlene (z domu McWhorter; 1916–2003) i Cona Junella „CJ” Henleya (1907–1972) i ma angielskie , szkockie i irlandzkie pochodzenie. Henley uczęszczał do Linden-Kildare High School , gdzie początkowo grał w futbol amerykański ; ze względu na swoją stosunkowo drobną budowę ciała jego trener zasugerował, aby zrezygnował, a zamiast tego dołączył do szkolnej orkiestry. Początkowo grał na puzonie, a następnie przeszedł do sekcji perkusyjnej.
Po ukończeniu szkoły średniej w 1965 roku Henley studiował na Uniwersytecie Stanowym im. Stephena F. Austina w Nacogdoches , a następnie na Uniwersytecie Stanowym Północnego Teksasu w Denton w latach 1967–1969. Opuścił szkołę, aby spędzić czas z ojcem, który umierał na chorobę układu krążenia i tętnic .
Jeszcze w liceum Henley został poproszony o dołączenie do zespołu jazzowego dixielandowego założonego przez ojca jego przyjaciela z dzieciństwa Richarda Bowdena, Elmera, wraz z innym kolegą ze szkoły, Jerrym Surrattem. Następnie założyli zespół o nazwie Four Speeds. W 1964 roku zespół zmienił nazwę na Felicity i przeszedł wiele zmian w składzie. Jako Felicity podpisali kontrakt z lokalnym producentem i wydali piosenkę napisaną przez Henleya zatytułowaną „Hurtin'”. W 1969 roku spotkali przypadkiem Teksańczyka, Kenny'ego Rogersa , który zainteresował się ich zespołem. Zmienili nazwę na Shiloh i nagrali kilka piosenek dla Rogersa, a „Jennifer (O' My Lady)” został wydany jako ich pierwszy singiel.
Surratt zginął w wypadku motocykla terenowego tuż przed wydaniem ich singla. Członkami zespołu zostali Henley, Richard Bowden i jego kuzyn Michael Bowden, Al Perkins i Jim Ed Norman . Rogers pomógł zespołowi podpisać kontrakt z niezależną wytwórnią Amos Records i sprowadził zespół do Los Angeles w Kalifornii w czerwcu 1970 roku. Nagrali album studyjny o tym samym tytule, wyprodukowany przez Rogersa, w Larrabee Sound Studios, mieszkając przez kilka miesięcy w domu Rogersa. Shiloh rozpadł się w 1971 roku z powodu przywództwa w zespole i różnic twórczych między Henleyem a Bowdenem.
W Los Angeles Henley poznał Glenna Freya, ponieważ obaj podpisali kontrakt z tą samą wytwórnią (Frey podpisał kontrakt z Amos Records, razem z JD Southerem , jako duet Longbranch Pennywhistle ). Zostali zrekrutowani przez Johna Boylana do zespołu wspierającego Lindę Ronstadt na jej trasę koncertową w 1971 roku.
Ta trasa koncertowa stała się katalizatorem do powstania grupy, ponieważ Henley i Frey zdecydowali się założyć własny band. Dołączyli do nich Randy Meisner i Bernie Leadon , którzy również grali w zespole wspierającym Ronstadt (jednak cała czwórka grała razem tylko raz wcześniej, ponieważ skład zespołu uległ zmianie) i stali się Eagles.
Ale to całkiem inna historia..
Prześlij komentarz