Nagrany w Indiach, Londynie i innych lokalizacjach, album czerpie inspirację z indyjskiego instrumentarium klasycznego, a także z eklektycznych wpływów elektronicznych i popowych grupy. Album zawiera utwory w wielu językach, w tym angielskim, arabskim, hindi, hiszpańskim i joruba. Tematyka albumu koncentruje się na śmierci, żałobie i życiu pozagrobowym, inspirowanym doświadczeniami twórców Gorillaz, Damona Albarna i Jamiego Hewletta, którzy podczas produkcji doświadczyli śmierci swoich ojców.
Album kontynuuje tradycję zespołu, polegającą na współpracy z szerokim gronem muzyków, w tym z Ashą Bhosle, Black Thought, Idles, Johnnym Marrem, Anoushką Shankar, Sparksem, Omarem Souleymanem, Trueno i Yasiinem Beyem, a także pośmiertnymi występami poprzednich współpracowników Gorillaz: Dennisa Hoppera, Bobby'ego Womacka, Davida Jolicoeura z De La Soul, Tony'ego Allena, Proofa i Marka E. Smitha the The Fall, zgodnie z tematyką albumu. Album został wyprodukowany przez Damona Albarna, Remiego Kabakę Jr., Jamesa Forda i Samuela Egglestona.
Utwór „The Mountain” miał premierę i został wykonany w całości we wrześniu 2025 roku podczas koncertu z okazji 25-lecia Gorillaz, wystawy „House of Kong”, a trasa koncertowa towarzysząca wydaniu płyty, planowana jest na 2026 rok. Album spotkał się z szerokim uznaniem krytyków za ambicję tematyczną, głębię emocjonalną i spójność stylistyczną.
Pierwsza wzmianka o dziewiątym albumie Gorillaz pojawiła się w wywiadzie z Damonem Albarnem przed ich występem na festiwalu Coachella 2023, w którym skomentował, że album
„zabierze nas (czyli Albarna i Jamiego Hewletta- przyp.AD) gdzieś, gdzie nigdy wcześniej nie byliśmy”.
Albarn opisał go dalej jako „zmianę paradygmatu” i „bardzo odmienny” w wywiadzie dla podcastu Broken Record z lipca 2023 roku. Później, w wywiadzie dla Les Inrockuptibles z grudnia 2023 roku, Albarn oświadczył, że prace nad albumem rozpoczną się po ukończeniu „Czarodziejskiego fletu II: La Malédiction”, jego adaptacji „Czarodziejskiego fletu części drugiej”, i że on i Hewlett pojadą w tym celu do Indii. W marcu 2025 roku Albarn powiedział Les Inrockuptibles, że album jest bliski ukończenia, a w późniejszym wywiadzie dla Radio Nova wspomniał, że będzie gotowy za sześć tygodni.
Albarn i Hewlett doświadczyli straty bliskich członków rodziny przed wyjazdem do Indii. Obaj opisali album jako spójne i koncepcyjne dzieło, zgłębiające idee śmierci i życia pozagrobowego poprzez fikcyjne postaci zespołu. Hewlett powiedział, że słuchacze albumu:
„powinni go słuchać od początku do końca”, dodając, że „próbują przywrócić ideę poświęcenia czasu na inwestowanie w coś, zamiast kultury przewijania”.
Nazwa albumu została zainspirowana pierwszą wizytą duetu w Forcie Amber w Dżajpurze, a także górą, którą odwiedzili w zachodnich Chinach podczas produkcji opery „Monkey: Journey to the West”.
3 września 2025 roku album został zaprezentowany i wykonany na żywo w całości jako ostatni „tajemniczy show” z czterech koncertów zbiegających się z 25. rocznicą Gorillaz w londyńskim muzeum i wystawą sztuki „House of Kong”, podczas których zespół wykonał również całość trzech pierwszych albumów zespołu: „Gorillaz” (2001), „Demon Days” (2005) i „Plastic Beach” (2010).
Osiem dni później zespół oficjalnie ogłosił album, ujawniając tytuł, okładkę i pierwotną datę premiery 20 marca 2026 roku, a jednocześnie wydając główny singiel „The Happy Dictator”. Później ogłoszono również wersję deluxe albumu. Początkowo planowano wydanie albumu na 20 marca 2026 roku, a następnie przesunięto je na 27 lutego 2026 roku.
Zgodnie z tematyką albumu, Damon Albarn zdecydował się na umieszczenie niewykorzystanych partii wokalnych poprzednich współpracowników Gorillaz, którzy już nie żyją – wśród nich znaleźli się wokalista soulowy Bobby Womack, raper David Jolicoeur z De La Soul, aktor Dennis Hopper, angielski wokalista Mark E. Smith z angielskiego zespołu post-punkowego The Fall, raper Proof z D12 oraz perkusista Tony Allen, z którym Albarn współpracował intensywnie w swojej karierze, między innymi w zespole The Good, the Bad & the Queen. Utwory wokalne wykorzystane na albumie były albo niewykorzystane, albo były alternatywnymi ujęciami wokalnymi z poprzednich sesji nagraniowych.
„Pomyślałem po prostu, że skoro mamy rozmawiać o śmierci, to potrzebuję pomocy osób, które już nie żyją” – powiedział Albarn.
Zespół planował uwzględnić na albumie niewykorzystane partie wokalne zmarłego amerykańskiego muzyka Lou Reeda (z którym współpracowali wcześniej przy utworze „Some Kind of Nature” z płyty „Plastic Beach”- przyp.AD), jednak spadkobiercy Reeda nie wyrazili na to zgody.
Albarn chciał również uwzględnić partie wokalne zmarłego Terry'ego Halla, który współpracował z zespołem przy ich samodzielnym singlu z 2001 roku „911”, ale okazało się, że realizator dźwięku usunął wszystkie niewykorzystane partie wokalne.
Utwór otwierający album, „The Mountain”, został nagrany po wizycie Albarna i Hewletta w Amber Fort w Radżastanie. Albarn nagrał skrzypka grającego na jednej strunie radżastańską pieśń ludową, która stała się podstawą utworu, który później przerobił w swoim pokoju hotelowym. Następnie Albarn nagrał utwór z zespołem Hindu Jea Band Jaipur w Dżajpurze. W utworze słychać wokal zmarłego Dennisa Hoppera, który pochodzi z licznych fragmentów z występu Hoppera w utworze „Fire Coming Out of the Monkey's Head” z drugiego albumu zespołu, „Demon Days”.
Pierwszy singiel, „The Happy Dictator”, został zainspirowany wizytą Albarna w Turkmenistanie, gdzie poznał dyktatora Saparmurata Nijazowa (znanego jako Turkmenbasi) – w wywiadzie dla Jacka Saundersa w BBC Radio 1, Albarn powiedział o utworze:
„Sednem utworu „The Happy Dictator” jest to, że Turkmenbasi chciał, aby wszyscy w Turkmenistanie myśleli tylko o dobrych rzeczach i spali niewzruszeni katastrofą świata, i po prostu zachowali optymizm, więc w pewnym sensie zakazał wszelkich złych wiadomości. Kiedy tam byłem, byłem tym w pewien sposób zainspirowany”.
W utworze występuje amerykański zespół Sparks – współpraca, która nawiązała się po tym, jak zespół zostawił notatkę w garderobie Albarna na festiwalu Primavera Sound, zachęcając go do kontaktu z nimi, jeśli chciałby w przyszłości współpracować. Zespół zasugerował współpracę między nimi, publikując na Instagramie zdjęcie grupy w studiu Albarna w Londynie.
W utworze „Orange County” gościnnie wystąpiły Anoushka Shankar i Kara Jackson, a także Bizarrap, który stworzył również alternatywny miks utworu. Albarn poznał muzykę Jackson dzięki Little Simz, z którą zespół współpracował wcześniej przy utworze „Garage Palace” na stronie B albumu „Humanz”. Damon Albarn pierwotnie planował, że w utworze wystąpi meksykański piosenkarz i raper Peso Pluma, a nawet udał się do jego studia nagraniowego w Orange County. Chociaż współpraca ostatecznie nie doszła do skutku, zainspirowała tytuł utworu.
Drugi singiel z albumu, „The Manifesto”, gościnnie wystąpił nieżyjący już raper Proof, z którym zespół współpracował przy utworze „911” w 2001 roku, a także argentyński raper Trueno, którego wkład w nagranie prawdopodobnie stanowił niewykorzystany freestyle z tych sesji. W utworze pojawia się również flecista Ajay Prasanna, którego nie wymieniono w czołówce. Prasanna, który nagrywał swoje utwory w Nowym Delhi, zdecydował się zagrać w utworze ragi Dhani i Malkauns. W wywiadzie dla Zane’a Lowe’a w Beats i Albarn i Hewlett ujawnili, że nazwa utworu jest częściowo nawiązaniem do pierwotnego manifestu zespołu, w którym Albarn i Hewlett określili, że perkusista zespołu, Russel Hobbs, będzie mógł wzywać duchy zmarłych muzyków do współpracy. W utworze występują również bracia Amaan Ali Bangash i Ayaan Ali Bangash, zespół Jea Band Jaipur, flecista Ajay Prasanna i Mountain Choir.
Inspiracją do utworu „The Plastic Guru” była wizyta Albarna i Hewletta w asramie w Rishikesh. Później jednak zdali sobie sprawę, że napotkany guru wcześniej ich o tym poinformował. Spotkanie stawało się coraz bardziej niezręczne, a kulminacją była ceremonia, podczas której obaj usiadli obok guru nad brzegiem Gangesu, gdzie odkryli, że wydarzenie jest transmitowane w telewizji w całych Indiach. Hewlett powiedział o tym spotkaniu: „To było jedyne ze wszystkich pięknych doświadczeń w Indiach, które mnie nieco znudziło”, co wpłynęło na tytuł i sposób powstania utworu.
Utwór „Damascus” został pierwotnie nagrany z myślą o trzecim albumie zespołu, „Plastic Beach” – jednak ostatecznie został pominięty w finalnym projekcie, na rzecz utworu „Sweepstakes”. W wywiadzie z Zane’em Lowe’em z 2023 roku Albarn potwierdził, że pierwotny tytuł brzmiał „Fresh Arrivals” i wystąpił w nim Yasiin Bey oraz syryjski artysta dabke, Omar Souleyman. Utwór ten oznacza trzecią współpracę Bey Bey z zespołem po wspomnianym wcześniej „Sweepstakes” i singlu „Stylo”.
Mówiąc o współpracy w wywiadzie dla The National, Souleyman powiedział:
„Oczywiście, ucieszyłem się, że Gorillaz się do mnie odezwało, ponieważ to ogromny zespół. Mimo że czułem ciężar odpowiedzialności przed tak dużą grupą, rozmowa poprzez muzykę była łatwiejsza niż rozmowa poprzez słowa. Nie sądzę, żeby Gorillaz wybrało mnie ze względu na moje sławne nazwisko, ale ponieważ służę idei zespołu polegającej na eksperymentowaniu i przełamywaniu tradycyjnych schematów, współpraca była wzajemnym dodatkiem: wnoszę głos i muzyczne doświadczenie, a oni dają mi ważną, znaną platformę do prezentowania mojej sztuki”.
W piosence „The Shadowy Light” gościnnie wystąpili Gruff Rhys, Ajay Prasanna, Amaan Ali Bangash, Ayaan Ali Bangash i Asha Bhosle, z którą Albarn próbował wcześniej współpracować. Słowa Bhosle, która śpiewa w utworze refren w języku hindi „Majhi Re Majhi”, napisał autor tekstów i dialogów, Kausar Munir. Mówiąc o utworze, Bhosle powiedziała:
„Wahałam się, czy pracować nad tym albumem Gorillaz, ale kiedy usłyszałam ścieżkę dźwiękową i tekst, coś głęboko we mnie się poruszyło. To nie była jedna z tych codziennych piosenek. Tekst miał głębokie znaczenie i poczułam się na tyle poruszona, by podjąć się tego zadania”. W wywiadzie dla Vogue India rozwinęła temat tekstu piosenki:
„W jednej części „The Shadowy Light” śpiewam: „Chal mere raahi, gehra hain paani, mujhe jaana hain uss paar”. Mówię przewoźnikowi, żeby przewiózł mnie przez rzekę, która jest podróżą mojego życia: moje narodziny, moje związki, moje poświęcenie muzyce, moje osiągnięcia, moje obowiązki jako matki, córki, siostry, żony i Hinduski. Przewoźnik jest metaforą mojej muzyki, która przeprowadziła mnie przez tę rzekę życia. Kiedy dotrę na drugą stronę, moja podróż dobiegnie końca i osiągnę mokszę. Jeśli będziesz uważnie słuchać, będziesz w stanie rozróżnić tysiące dźwięków unoszących się wokół nas. Stanę się jednym z nich. Ta wolność, by stać się jednością z naturą, czeka mnie po drugiej stronie rzeki.
Utwory Bhosle zostały nagrane w jej mieszkaniu w Mumbaju. Bhosle i jej utwór z 1971 roku „Dum Maro Dum” są również wspomniane przez rapera Black Thought w utworze „The Empty Dream Machine”.
Zespół planuje dalszą promocję albumu podczas trasy koncertowej The Mountain Tour, z koncertami w Europie między marcem a czerwcem 2026 roku.
Ukazała się wersja deluxe albumu, którą zresztą posiadam, z czterema dodatkowymi utworami, w tym z udziałem Niloya Ahsana i Pameli Jain, a także Hindu Jea Band Jaipur i Anoushki Shankar, którzy również współtworzyli standardową wersję albumu. Jednym z dodatkowych utworów jest cover utworu Kishore Kumara „Mere Sapno Ki Rani” z bollywoodzkiego filmu Aradhana z 1969 roku.
DATY
17 września zespół zaprezentował premierowo utwór „Damascus” podczas koncertu Briana Eno Together for Palestine na Wembley Arena w Londynie, u boku Omara Souleymana i Yasiina Beja, gdzie Bey wyrecytował również angielskie tłumaczenie Imama Muhammada b. Nasira al-Darʿīego „The Prayer of the Oppressed”.
8 października zespół wydał „The Manifesto” jako drugi singiel.
6 listopada zespół wydał „The God of Lying” jako trzeci singiel.
2 grudnia ogłoszono kolejną wystawę „House of Kong” w Los Angeles, a także dwa koncerty całego albumu w Hollywood Palladium w lutym 2026 roku.
12 grudnia ukazał się „Damascus” jako czwarty singiel z albumu. Tego samego dnia Gorillaz ogłosiło wcześniejszą premierę „The Mountain”, 27 lutego 2026 roku.
15 stycznia zespół wydał „The Hardest Thing” i „Orange County” jako podwójny singiel. Argentyński producent Bizarrap, który pracował nad tym drugim, tydzień później, 23 stycznia, wydał alternatywny miks utworu. Zespół wykonał singiel w programie The Graham Norton Show 13 lutego, a gośćmi byli Kara Jackson i Anoushka Shankar.
W trakcie procesu produkcyjnego zespół eksperymentował z różnymi technikami nagrywania. Podczas nagrywania utworu „The Sweet Prince” gość specjalny, Anoushka Shankar, zasugerowała wielowarstwową technikę wykorzystania sitaru w partii utworu, w której szybkie uderzenia Shankar stworzyły wielowarstwowy kokon dla wokalu – podobną technikę zastosowali Beatlesi w utworze „Love You To” z albumu „Revolver” z 1966 roku.
Prześlij komentarz