Zanim Gipsy Kings stali się jednym z niewielu zespołów grających w językach innych niż angielski, któremu udało się przebić do krwiobiegu muzyki pop, zanim „Bamboléo” stało się synonimem pewnego rodzaju globalnego lata, byli to pracujący muzycy z południa Francji.
To tło wyjaśnia bezpośredniość muzyki. Gipsy Kings nie powstali wokół żadnej koncepcji, wywodzili się z rodzin, z gitar, z katalońskiej tradycji rumby i flamenco, z życia Romów, zarówno publicznego, jak i prywatnego, od ojców, wujków, kuzynów i synów, którzy grali, aż muzyka stała się językiem ojczystym.
Tonino Baliardo znajduje się w samym centrum tej historii. Pochodzi z muzycznej rodziny Manitas de Plata i zaczął grać na gitarze jako dziecko. Pod koniec lat 70. pomógł założyć zespół Gipsy Kings z Nicolasem Reyesem. Brzmienie grupy opierało się na wokalach, klaskaniu i gitarach nylonowych, a jego rdzeniem była katalońska rumba i flamenco. Było rytmiczne, melodyjne i łatwe do rozpoznania, nawet dla słuchaczy nieznających języka.
Pod koniec lat 80. „Bamboléo” i „Djobi, Djoba” zapewniły zespołowi międzynarodową publiczność. Ich płyty były produkowane z myślą o szerokim rynku, ale ich kluczowe elementy pozostały nienaruszone: chórki, szybka gra na gitarze, mocny rytm i utwory inspirowane katalońską rumbą i flamenco. Muzyka była przystępna, nie tracąc jednocześnie związku z kulturą, z której pochodziła.
Ich nowy album, „Historia”, traktuje przeszłość zespołu jako główny temat, ale nie jest to po prostu płyta retrospektywna. Utwory łączą starsze elementy muzyki Gipsy Kings z nowszymi pomysłami produkcyjnymi i aranżacyjnymi.
Na przykład „El Campo” nawiązuje do życia romskich klanów i poczucia ruchu, rodziny i wspólnoty wokół niego. „Señorita” napisana jest wokół dzieci i idei błogosławieństwa. „Soñador” wnosi akcenty popu i reggae, a „La Guerre” bezpośrednio porusza temat wojny i potrzeby pokoju.
Aspekt rodzinny jest również kluczowy dla obecnego składu zespołu. Tonino współpracuje teraz z synami, Cosso i Mikealem, co łączy „Historię” bezpośrednio z pokoleniową naturą tej muzyki. Starsze formy pozostają obecne na albumie, ale grają je muzycy, którzy słuchają również współczesnych brzmień i wnoszą do aranżacji własne doświadczenia.
Po ponad czterech dekadach Gipsy Kings mają już ugruntowaną pozycję w muzyce popularnej dzięki zdobyciu nagrody Grammy, międzynarodowej sprzedaży płyt, występom na ścieżkach dźwiękowych do filmów i długiej historii tras koncertowych. „Historia” dopełnia tę drogę, pokazując, jak muzyka grupy nadal funkcjonuje w rodzinnym gronie, z gitarą wciąż w centrum uwagi, a młodsi muzycy pomagają ją rozwijać.
Tonino Baliardo:
"Koncepcją nagrania „Historii” było uchwycenie wyjątkowego klimatu i ducha Gipsy Kings. Moje muzyczne życie trwa już ponad czterdzieści lat, bo zacząłem grać na gitarze mniej więcej w wieku siedmiu lat. Od najmłodszych lat, kiedy byłem dzieckiem w ramionach mamy, muzyka cygańska i flamenco zawsze była wokół mnie i w mojej duszy".
Potem dodaje:
"To dla mnie wielka radość móc gościć moich dwóch synów, Cosso i Mikeala, na scenie i w studiu nagraniowym. Oczywiście, interesują się oni dziś muzyką współczesną i podsuwają pomysły, na które zazwyczaj jestem bardzo otwarty. Mikeal gra również na instrumentach perkusyjnych podczas naszych koncertów. Na scenie dołączają do nas Mounin, Sami i Miguel, którzy również pracowali ze mną nad albumem „Historia”. Dzisiejsze techniki nagrywania są oczywiście zupełnie inne niż za dawnych czasów. Współpraca z młodymi Gipsysami wnosi nowy wymiar do moich piosenek, co uwielbiam".
Prześlij komentarz