Urodzona w Escondido w Kalifornii, z włoskim pochodzeniem, Gabrielle Cavassa zaczęła „obsesyjnie słuchać” płyt od najmłodszych lat. W dużej mierze samouk, wypracowała unikalne podejście do śpiewu, które później ukształtowało jej kunszt. Cavassa uzyskała tytuł licencjata muzyki na Uniwersytecie Stanowym w San Francisco, ale przyznaje, że scena muzyczna Bay Area była dla niej „prawdziwą edukacją”. W 2017 roku przeprowadziła się do Nowego Orleanu, gdzie kontynuowała naukę w lokalnych klubach.
W 2020 roku Cavassa wydała niezależnie debiutancki album o tym samym tytule, wyprodukowany przez Jamisona Rossa. W 2021 roku została uhoronowana na prestiżowym Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Sarah Vaughan Jazz. Występ Cavassy na albumie Joshuy Redmana „Blue Note” z 2023 roku skłonił magazyn DownBeat do nazwania jej „wschodzącą gwiazdą”. Stereophile napisał:
„Dla wielu objawieniem tego albumu będzie Cavassa. Jej głos wnika głęboko w skórę. Jest osobliwy, ale godny zaufania w swojej czystości i niemal namacalny w swojej intymności… jej intuicyjne interpretacje i porywający głos sprawiają, że siedzi się w fotelu bez ruchu”.
Debiutancki album Cavassy dla Blue Note z 2026 roku zatytułowany "Diavola" został wyprodukowany przez Joshuę Redmana i Dona Wasa, a w gronie gości znalazła się niezwykła obsada: Jeff Parker na gitarze, Larry Grenadier na basie, Brian Blade na perkusji, Paul Cornish na pianinie i Redman na saksofonie tenorowym.
Cavassa urodziła się i wychowała w Escondido w Kalifornii i ma włoskie korzenie. Ukończyła studia licencjackie z muzyki na Uniwersytecie Stanowym w San Francisco. W 2012 roku była uczestniczką 11. edycji programu American Idol, gdzie wystąpiła w rundzie hollywoodzkiej, zanim została wyeliminowana.
W 2017 roku Cavassa przeprowadziła się do Nowego Orleanu , integrując się ze sceną muzyczną miasta. Wkrótce potem wyruszyła w trasę koncertową z Adonisem Rose’em i New Orleans Jazz Orchestra, trębaczem Irvinem Mayfieldem i nawiązała współpracę z perkusistą i wokalistą Jamisonem Rossem , który współprodukował jej debiutancki album, przed kontraktem z Blue Note.
Po wydaniu swojego debiutanckiego albumu o tym samym tytule Cavassa wygrała Sarah Vaughan International Jazz Vocal Competition na James Moody Jazz Festival w 2021 roku.
Wspomniany pierwszy album został wydany własnym sumptem 21 sierpnia 2020 roku. Cavassa jako swoje muzyczne inspiracje wymienia Billie Holiday, Phyllis Hyman, Ornellę Vanoni i Jeffa Buckleya.
Cavassa wystąpiła na albumie studyjnym saksofonisty jazzowego Joshuy Redmana z 2023 roku zatytułowanym "Where Are We", na którym po raz pierwszy w karierze wokalisty pojawiła się wokalistka. Wystąpiła na kolejnym albumie Redmana z 2025 roku zatytułowanym "Words Fall Short" w utworze zatytułowanym „Era's End”.
W sierpniu 2024 roku Cavassa podpisała kontrakt z wytwórnią Blue Note Records i weszła do studia, aby nagrać swój debiutancki album dla tej wytwórni.
Na LP m.in fantastyczna interpretacja "Could It Be Magic” piosenki napisanej przez Adrienne Anderson i skomponowanej przez amerykańskiego piosenkarza i autora tekstów Barry’ego Manilowa. Inspiracją do niej było Preludium c-moll, opus 28, numer 20 Fryderyka Chopina .
Utwór został pierwotnie wydany w 1971 roku przez Featherbed (grupę muzyków sesyjnych z Barrym Manilowem), a jego producentem i współautorem był Tony Orlando. Później został ponownie nagrany jako solowy utwór Manilowa na jego pierwszym albumie wydanym w 1973 roku przez Bell Records . Następnie został przerobiony w 1975 roku i wydany jako singiel z albumu o tym samym tytule, wznowionego przez Arista Records. Wydanie z 1975 roku stało się trzecim hitem Manilowa po „ Mandy ” i „ It's A Miracle ”.
Piosenkę nagrało na przestrzeni lat wielu innych artystów, z których największym sukcesem cieszyły się Donna Summer (1976, nr 40 w Wielkiej Brytanii/nr 52 w USA) i Take That (1992, nr 3 w Wielkiej Brytanii). W lutym 1993 roku wersja Take That zdobyła nagrodę Brit Award dla Brytyjskiego Singiel 1992 roku.
Prześlij komentarz