Gropper urodził się 28 września 1982 roku w Biberach an der Riß w Niemczech, jako syn Waltera Groppera, nauczyciela muzyki w Erolzheim. Dorastał w muzykalnym domu i nauczył się grać na wiolonczeli od najmłodszych lat, uczęszczając do gimnazjum w Ochsenhausen. W szkole średniej założył swój pierwszy zespół Your Garden i krótko studiował języki na Uniwersytecie w Heidelbergu, zanim zapisał się do Mannheim Pop Academy. Jego siostra Verena jest sopranistką i okazjonalnie występują razem. Pracował 3 lata nad swoim debiutanckim albumem „Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon”, który został wydany w Europie przez wytwórnię City Slang oraz przez Nude Records w Wielkiej Brytanii i Irlandii w styczniu 2008 roku. Album znalazł się na 28. miejscu niemieckiej listy przebojów, a także na listach przebojów we Francji, Austrii i Szwajcarii.
Gropper założył zespół koncertowy i odbył trasę koncertową promującą album. W 2008 roku napisał również ekskluzywne utwory do najnowszego filmu Wima Wendersa „Palermo Shooting”, u boku takich artystów jak Portishead i Nick Cave.
Drugi album „Vexations” ukazał się w Europie w styczniu 2010 roku. W przeciwieństwie do debiutu, został on wstępnie wyprodukowany przez Konstantina Groppera, a następnie nagrany z pełnym zespołem w studiu. Album znalazł się na 11. miejscu niemieckiej listy przebojów, a następnie odbył trasę koncertową.
W 2011 roku Konstantin Gropper skomponował muzykę do pierwszego sezonu francuskiego serialu „Xanadu”, emitowanego we Francji i Niemczech przez stację ARTE.
W 2012 roku wydał album „The Scarlet Beast O'Seven Heads”. W 2016 roku wydał orkiestrową wersję albumu z 2010 roku zatytułowaną „Vexations 16”
W 2026 roku Konstantin Gropper obchodzi 20. rocznicę swojego projektu Get Well Soon. Album „Minus The Magic”, wydany z tej okazji, jest pierwszym z dwóch albumów, które ukażą się w tym roku.
Tematycznie Gropper dogłębnie analizuje temat kryzysu wieku średniego i zwraca się wprost do fanów, z którymi dorastał, ale oczywiście także do młodszych słuchaczy zainteresowanych rockiem lat 90. oraz dwutysięcznych. W przeciwieństwie do wcześniejszych, wystawnych aranżacji, tym razem stawia na minimalistyczne brzmienie koncertowego zespołu bez dużej orkiestry - surowe i świeże. To pierwszy album w jego karierze, który nagrał na żywo w studiu z całym zespołem.
Zespół Get Well Soon, którego centrum stanowi Konstantin Gropper, mózg zespołu z Mannheim, istnieje od dwudziestu lat. Ostatnio było nieco ciszej; ich ostatni album długogrający, „Amen”, ukazał się w marcu 2022 roku.
Teraz mają pracowity rok z dwoma albumami, a kolejny jest już zaplanowany na jesień. Gropper, po czterdziestce, spogląda wstecz i celuje w bardziej wymagającą publiczność. Stworzył jedenaście utworów płynących prosto z serca. „Minus The Magic” staje się refleksją nad wątpliwościami i alternatywnymi ścieżkami.
Po raz pierwszy cały zespół był w studiu. Dają czadu. Otwierający całość utwór „The 4:3 Days” to gęsta mozaika gitar. I tak, ten człowiek stał się bardziej rockowy. Skąd pochodzimy, kim się staliśmy, kim jesteśmy? Te pytania, padają. Muzycznie prowadzi to do formacyjnych wpływów z młodości - od Nirvany i Sonic Youth po Teenage Fanclub i Pavement. „The 4:3 Days” staje się więc nostalgiczną emulsją. Próbą zrozumienia, jak doświadczenia muzyczne ukształtowały własną tożsamość. Gropper pozostaje wierny swojemu ironicznemu dystansowi. „A Night At The Rififi Bar” nakreśla plan B - fantazję o ucieczce z branży muzycznej. Alternatywą jest pub. Azyl przed światem, zastępcza rodzina, miejsce przynależności. Wydumane tytuły utworów, takie jak „Sci Fi Gulag” czy „The Pope Washed My Feet In Prison”, łączą w sobie elementy w stylu Bowiego ze współczesną analizą. Rezultatem jest album, który jest grą młodzieńczej energii i mądrej refleksji. W przypadku „Get Well Soon” magia nie zniknęła. Zmieniła się. Jak dla mnie to najlepszy album jaki stworzyli a właściwie przygotował nam Konstantin. Numer jeden wśród niemieckich piosenkarzy indie niejako powrócił do rocka.
Z tej okazji powrócił do utworów ze swojego dorobku, które, jak sam twierdzi, zaniedbywał do tej pory a konkretnie do utworów z EP-ki z 2014 roku „The Lufthansa Heist”.
W wieku 25 lat Konstantin Gropper, pod pseudonimem Get Well Soon, wydał swój debiutancki album „Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon”, stając się natychmiastowym ulubieńcem krytyków muzycznych. Sam Konstantin, mając nieco ponad dwadzieścia lat, określał siebie jako
„ograniczonego umysłowo i bardzo przejmującego się tym, co myślą inni”,
zwłaszcza w kwestii tego, co jest, a co nie jest akceptowalne na scenie indie. Zaledwie dwa lata później wydał swój pierwszy album koncepcyjny „Vexations”. Jego eksploracja stoicyzmu przenika niemal każdy utwór. To, co brzmi surowo, jest w rzeczywistości zrealizowane z głęboką miłością do indie rocka i wielką, teatralną wrażliwością rockową.
Podczas gdy „Love” był albumem o tym, co spaja świat, dwa lata później „The Horror” Konstantina Groppera porusza kwestię tego, co zagraża - rozdarciem tego świata – mowa o strachu. Ujawnia, że często nie jest on realny, a raczej politycznie wytworzonym narzędziem do wygrywania wyborów. Niemieckie korzenie muzyki filmowej tego piosenkarza są tu już widoczne, dzięki bogatym, orkiestrowym utworom. Było to w 2018 roku, przed pandemią, która z dnia na dzień całkowicie zmieniła nasze życie i zatrzymała turbokapitalizm, przynajmniej początkowo. Właśnie wtedy Konstantin Gropper odkrył, że pomimo skłonności do melancholii i ponurości, w głębi duszy jest optymistą. To, co wydawało się niemal szokujące, w Get Well Soon przeistoczyło się w czasie pandemii we wspaniałe dzieło „Amen”. Ten niekiedy bardzo popowy styl nazwał wówczas „Candyland Gothic”.
Z okazji 20. rocznicy istnienia zespół Get Well Soon wyda w tym roku dwa albumy. Pierwszy z nich, „Minus The Magic”, to nowe nagranie utworów z „The Lufthansa Heist”. Nagrany na żywo z zespołem, przywołuje u Konstantina Groppera wiele wspomnień z czasów, gdy rozpoczynał swoją muzyczną podróż. Dlatego utwór „4:3 Days” otwiera nowy album:
„Piosenka opowiada o tym, jak zaczęliśmy tworzyć muzykę. To było połączenie próby zespołu i wieczoru wideo. Oglądaliśmy kasety VHS na telewizorze o proporcjach 4:3, czyli prawie kwadratowym. Oglądaliśmy głównie horrory. Piosenka ma przenieść Cię do tej wyłożonej dywanem piwnicy, gdzie po próbach i oglądaniu filmów spaliśmy na podłodze w śpiworach”.
Płyta to wyjątkowa, wciągająca, zaskakująca pomysłami, rozwiązaniami, słowem i muzyką. Przywieziona jako jedna z wielu z Düsseldorfu, pierwsza przesłuchana- tak zwany "złoty strzał".
Prześlij komentarz