Neu!' 75 czyli wejście w świat krautrocka.

 


Lipcowy wieczór. Zimny jak to zwykle w lipcu, ostatnio. O kilku dniach upałów w czerwcu w zasadzie już zapomniałem. Nowy tydzień. Trudny czas z powodów rodzinnych, intensywny i mocno sprawdzający wytrzymałość, emocje, siłę i odpowiedzialność. Daję radę i jeszcze chętniej sięgam po muzykę. Serio.

Dwie płyty tego niemieckiego zespołu wynalazłem w sklepie w ich rodzinnym Dusseldorfie. Dzień po Bożym Ciele. Przyznam szczerze, słyszałem o grupie od lat ale chyba nigdy nie obcowałem z ich muzyką w pełnym wymiarze i sam na sam. Do teraz.

Neu! (po niemiecku „Nowy!”; pisane drukowanymi literami) był zachodnioniemieckim zespołem krautrockowym założonym w Düsseldorfie w 1971 roku przez Klausa Dingera i Michaela Rothera po ich odejściu z Kraftwerk. Albumy grupy zostały wyprodukowane przez Conny'ego Planka , którego uważa się za „ukrytego członka” grupy. W swojej pierwotnej formie wydali trzy albumy Neu! (1972), Neu! 2 (1973) i Neu! '75 (1975) - zanim rozwiązali się w 1975 roku. Na krótko zjednoczyli się w połowie lat 80. 

Mimo, że zespół Neu! odniósł niewielki sukces komercyjny w okresie swojego istnienia, z perspektywy czasu uznaje się go za jeden z najważniejszych elementów ruchu krautrockowego w Niemczech Zachodnich w latach 70. Zespół jest znany z tego, że był pionierem rytmu „ motorik ”, czyli minimalistycznego rytmu kojarzonego z artystami krautrockowymi. Ich twórczość wywarła szeroki wpływ na takie gatunki jak elektronika i punk.

Zespół Neu! powstał w 1971 roku w Düsseldorfie jako odnoga wczesnego składu innego pionierskiego zespołu krautrockowego, Kraftwerk , którego wczesne dzieła również były produkowane przez Conny'ego Planka. Perkusista Klaus Dinger dołączył do Kraftwerk w trakcie sesji nagraniowych do ich debiutanckiego albumu o tym samym tytule. Po ukończeniu albumu do składu Kraftwerk dołączył gitarzysta Michael Rother. Rother grał w lokalnym zespole o nazwie The Spirits of Sound, w którego składzie był również perkusista Wolfgang Flür , który sam dołączył do Kraftwerk dwa lata później 

Współzałożyciel Kraftwerk, Ralf Hütter, opuścił w tym czasie zespół, aby ukończyć studia; przez sześć miesięcy Kraftwerk tworzyło trio w składzie Rother, Dinger i Florian Schneider. Ten skład grał sporadyczne koncerty i wystąpił na żywo w niemieckim programie telewizyjnym Beat Club. Sesje nagraniowe w studiu Windrose Conny'ego Planka zakończyły się niepowodzeniem (Rother później tłumaczył to „różnicą temperamentu”). 

Dinger i Rother rozstali się ze Schneiderem i założyli Neu! z Plankiem. Hütter ponownie dołączył do Schneidera i obaj kontynuowali nagrywanie drugiego albumu Kraftwerk z Plankiem.

Nazwa zespołu Neu! („nowy!”) została zainspirowana popularnością ówczesnego biznesu reklamowego w Düsseldorfie, według Dingera, który opisał ją jako „najmocniejsze słowo w reklamie” i sam był właścicielem agencji reklamowej pro forma w celu rezerwacji studiów. Pierwszy album zespołu o tym samym tytule miał okładkę inspirowaną pop-artem Andy'ego Warhola i sprzedał się w zaledwie 30 000 egzemplarzy. Klaus Dinger wykorzystał rytm Motorik , którego pionierami byli on i perkusista Jaki Liebezeit . 

Niniejszy "Neu! 75" to trzeci album studyjny wydany w lutym 1975 roku przez Brain Records . Został nagrany i zmiksowany w studiu Conny'ego Planka między grudniem 1974 a styczniem 1975 roku. Album został oficjalnie wznowiony na płycie CD 29 maja 2001 roku przez Astralwerks w USA i Grönland w Wielkiej Brytanii.

Ten album był świadkiem reorganizacji Neu! po kilku latach przerwy, podczas której Michael Rother współpracował z Cluster jako supergrupa Harmonia . W tym czasie Rother i jego kolega z zespołu Klaus Dinger nieco rozeszli się w swoich muzycznych zamierzeniach co do zespołu, przy czym Dinger preferował bardziej agresywny, rockowy styl niż ambientowe upodobania Rothera; obaj poszli na kompromis, a powstały album prezentuje oba brzmienia. Pierwsza strona płyty, która odzwierciedla preferencje Rothera, została nagrana w duecie. Na drugiej stronie Dinger zamienił perkusję na gitarę i wokal prowadzący, a jego brat Thomas Dinger i Hans Lampe grali na podwójnych perkusji ; po rozwiązaniu Neu! bracia Dinger i Lampe założyli La Düsseldorf. Po obu stronach, użycie klawiszy i efektów fazowych wzrosło w porównaniu do wcześniejszych płyt zespołu. Fact opisał brzmienie albumu jako „spartański psych-rock z domieszką potężnych ścieżek perkusyjnych”, natomiast Thomas Jerome Seabrook zidentyfikował go jako gatunek o nazwie kosmische Musik .

Utwór „Hero” zainspirował wielu ówczesnych muzyków, w tym Johna Lydona z Sex Pistols , i jest uważany za przykład proto-punku . David Bowie również nawiązywał do tego utworu, nadając tytuł swojemu albumowi „Heroes” i tytułowy utwór .  Negativland , którego nazwa pochodzi od utworu z pierwszego albumu Neu!, nazwali swoją wytwórnię płytową Seeland na cześć utworu o tym samym tytule z albumu Neu! z 1975 roku .

1. „ Isi ” (fonetycznie: „Easy”; jest to również powszechnie używany w krajach niemieckojęzycznych skrót imienia Isabella) 5:06

2. „Seeland” („Kraina Morza” lub „Kraina Jezior”; także nazwa różnych miejsc – „Neuseeland” to niemiecka nazwa Nowej Zelandii ) 6:54

3. „Leb' Wohl” („Pożegnanie”) 8:50

Strona druga

4. Hero  "Bohater" 7:11

5. „E. Musik” („Poważna muzyka”, skrót od ernste Musik w przeciwieństwie do „muzyki rozrywkowej”, Unterhaltungsmusik ) 9:57

6. „After Eight” (Odnosi się do liczby „9”, po niemiecku „neun”). 4:44

Komentarze

Nowsza Starsza