Neil Sedaka, wokalista i instrumentalista znany z takich hitów jak „Bad Blood”, „Breaking Up Is Hard to Do” i „Laughter in the Rain”, zmarł w piątek (27 lutego). O śmierci artysty poinformowała jego rodzina.
„Nasza rodzina jest zdruzgotana nagłą śmiercią naszego ukochanego męża, ojca i dziadka, Neila Sedaki. Prawdziwa legenda rock and rolla, inspiracja dla milionów, ale co najważniejsze, przynajmniej dla tych z nas, którzy mieli szczęście go poznać, niesamowity człowiek, za którym będzie nam bardzo brakować”
– czytamy w oświadczeniu rodziny Sedaki, opublikowanym na kontach artysty w mediach społecznościowych. Wiadomość ta pojawiła się po tym, jak portal TMZ poinformował wcześniej tego samego dnia, że muzyk został przewieziony do szpitala w Los Angeles.
Urodzony 13 marca 1939 roku w jednej z dzielnic Nowego Jorku, Brooklynie, rozpoczął karierę jeszcze jako nastolatek w latach 50. XX wieku, gdy założył grupę doo-wop The Tokens, stając się tym samym jedną z pierwszych młodocianych gwiazd muzyki na świecie.
Był amerykańskim piosenkarzem, autorem tekstów piosenek i pianistą. Karierę muzyczną rozpoczął w 1957 roku, sprzedając miliony płyt na całym świecie i pisząc lub współtworząc ponad 500 piosenek dla siebie i innych artystów, współpracując głównie z autorami tekstów Howardem „Howie” Greenfieldem i Philem Codym.
W czasie swej długiej kariery umieścił trzy przeboje (wspomniane we wstępie „Bad Blood”, „Breaking Up Is Hard to Do” i „Laughter in the Rain”) na pierwszym miejscu listy Billboard Hot 100 i dziewięć w pierwszej dziesiątce, głównie w szczytowym okresie swojej kariery na początku lat 60. oraz w połowie lat 70.
Sedaka osiągnął szereg przebojów pod koniec lat 50. i na początku lat 60., w tym „ Oh! Carol ” (1959), „ Calendar Girl ” (1960), „ Happy Birthday Sweet Sixteen ” (1961) i „ Breaking Up Is Hard to Do ” (1962). Jego popularność spadła w połowie lat 60., ale odżyła w połowie lat 70., umocniona przez przeboje „ Laughter in the Rain ” i „ Bad Blood ”, które w 1975 r. znalazły się na liście US Billboard Hot 100. Sedaka kontynuował udaną karierę jako autor tekstów piosenek, pisząc hity dla innych artystów, w tym „ Stupid Cupid ” ( Connie Francis ), „ (Is This the Way to) Amarillo ” ( Tony Christie ) i „ Love Will Keep Us Together ” ( Captain & Tennille ). W 1983 roku został przyjęty do Songwriters Hall of Fame i kontynuował występy, organizując mini-koncerty w mediach społecznościowych podczas pandemii COVID-19 .
Artysta napisał również wiele piosenek, które stały się hitami, dla innych artystów, w tym przebój Connie Francis z 1958 roku „Stupid Cupid”, a 17 lat później przełomowy przebój „Love Will Keep Us Together” zespołu Captain and Tennille. Kontynuował trasy koncertowe i nagrywał przez wiele lat po osiągnięciu szczytu popularności.
Dodam, że w okresie swojej świetności jako piosenkarz i autor tekstów popowych, udzielał się również jako pianista sesyjny . Jego grę na fortepianie można usłyszeć w utworze „ Dream Lover ”, hicie Bobby’ego Darina z 1959 roku.
Artysta cieszył się ogromną popularnością we Włoszech. Wiele jego anglojęzycznych płyt zostało tam wydanych i odniosło spory sukces, zwłaszcza „ Crying My Heart Out for You ” (włoskie nr 6, 1959) i „ Oh! Carol ” (włoskie nr 1, 1960).
W trakcie swojej ponad sześćdziesięcioletniej kariery, był nominowany do pięciu nagród Grammy (w tym jednej podczas drugiej edycji tego plebiscytu w 1959 roku). W 1983 roku został przyjęty do Songwriters Hall of Fame, a w 1978 roku otrzymał gwiazdę na Hollywood Walk of Fame.
Muzyk pozostawił w żałobie żonę Lebę, którą poślubił w 1962 r., córkę Darę, syna Marca i troje wnucząt.
Prześlij komentarz