W 2010 roku Bonagura podpisała kontrakt z Rondor Music International (oddziałem Universal Music) jako autorka piosenek; jest m.in. współautorką debiutanckiego singla Raquel Castro pt. „Diary”. W 2011 roku Sarah Jarosz wydała singiel „Run Away”, napisany wspólnie z Bonagurą. Artystka współtworzyła również utwór „Keeping Secrets” (z Tylerem Wardem, na jego albumie „Hello. Love. Heartbreak.” z 2012 roku) oraz piosenkę „Like U” dla Kayi Jones.
Zajmowała się produkcją muzyczną dla takich artystów jak Jo Dee Messina czy Jessie James Decker. Bonagura była współautorką i producentką utworu „Unbreakable”, w którym również wystąpiła gościnnie; była to pierwsza piosenka wydana przez Messinę po zakończeniu współpracy z dużą wytwórnią płytową. Wersja utworu Bonagury „Nothing More To Say” w wykonaniu Jessie James została zaprezentowana na blogu Pereza Hiltona w 2010 roku.
W 2012 roku jej utwór „I Make My Own Sunshine” został wykorzystany w reklamie sieci Lowe's. Jej debiutancki album, „Love Hard”, ukazał się 30 października 2012 roku.
Singiel „This Christmas” – napisany przez Bonagurę, jej ojca Michaela oraz Matthew i Gunnara Nelsonów – jest tytułowym utworem z albumu Nelsonów i stanowi ich pierwszy powrót na listę przebojów Billboardu od ponad 20 lat. 12 grudnia 2015 roku utwór ten zadebiutował na 22. miejscu listy Adult Contemporary.
13 marca 2016 roku Bonagura wystąpiła wraz z Ruby Stewart na festiwalu CMC Rocks w Queensland w Australii. Artystki, występujące pod nazwą The Sisterhood, współpracowały ze sobą od roku – pomysł ten narodził się, gdy Rod Stewart powiedział im:
„powinnyście założyć zespół, wasze głosy świetnie ze sobą współbrzmią”.
Duet dał godzinny koncert z towarzyszeniem zespołu Morgana Evansa.
Utalentowana wokalistka, autorka piosenek, gitarzystka i producentka Alyssa Bonagura prezentuje swój album „America's Backroads”, wydany nakładem wytwórni Lookout Mountain Records.
Na płytę „America's Backroads” składa się 13 utworów zarejestrowanych w Nashville; artystka jest ich współautorką i producentką, a gościnnie wystąpił w nich Joe Bonamassa – bluesowy wirtuoz i wielokrotny kandydat do nagrody Grammy. Album zawiera kompozycje stworzone we współpracy z takimi twórcami hitów jak Jeffrey Steele (Tim McGraw, Rascal Flatts), David Sneddon (Lewis Capaldi) czy Theo Hutchcraft (Hurts). To kolekcja utworów ukazujących muzyczny kunszt Alyssy jako gitarzystki i wokalistki, a także jej talent do snucia opowieści inspirowanych unikalnymi doświadczeniami z tras koncertowych po amerykańskiej prowincji.
W czasach, gdy autentyczność często wydaje się wykreowana, a o oryginalność bywa trudno, Alyssa Bonagura niezmiennie wyróżnia się jako jedna z najbardziej fascynujących współczesnych artystek. Mimo imponującego dorobku, znakomitej reputacji w środowisku twórców piosenek i rosnących wpływów po obu stronach Atlantyku, pozostaje ona wciąż niedoceniana przez główny nurt muzyczny. Trudno to zrozumieć, słuchając albumu „America's Backroads” – płyty, która ukazuje nie tylko jej talent wokalny i muzyczny, ale także niezwykłe umiejętności kompozytorskie, producenckie i narracyjne.
Już od pierwszych chwil album jawi się jako celebracja życiowych podróży, zarówno tych fizycznych, jak i emocjonalnych. Utwory te wyrastają z motywów ruchu, wspomnień i samopoznania, a Bonagura czerpie z całego życia wypełnionego muzyką i podróżami. Artystka z niezwykłą swobodą łączy wpływy country, rocka, folku i popu, tworząc brzmienie, które jest autentycznie jej własnym, a nie jedynie zbiorem zapożyczonych inspiracji.
Tym, co natychmiast zwraca uwagę, jest głębia jej twórczości. Każdy utwór jest przemyślany i stanowi równowagę między sugestywnymi obrazami a szczerym, emocjonalnym przekazem. Niezależnie od tego, czy porusza tematy rozwoju osobistego, relacji, dawnych przyjaźni czy realizacji marzeń, Bonagura pisze z jasnością i szczerością, dzięki którym słuchacze mogą odnaleźć w jej historiach cząstkę samych siebie. Jej teksty nigdy nie sprawiają wrażenia wymuszonych czy przesadnie sentymentalnych; emanuje z nich pewność siebie artystki, która doskonale wie, co chce przekazać i jak najlepiej to wyrazić.
Pod względem muzycznym „America's Backroads” również robi ogromne wrażenie. Bonagura z łatwością porusza się między przesyconym słońcem country-rockiem, kameralnymi momentami akustycznymi, rytmami z domieszką bluesa a refleksyjnymi balladami folkowymi. Choć w utworach słychać echa klasycznych inspiracji, album nie zatraca swojego współczesnego charakteru. Całość spaja wyrazisty wokal artystki, wnoszący do każdej piosenki ciepło, szorstkość i unikalny rys. Bonagura posiada rzadką umiejętność łączenia brzmienia dopracowanego z całkowitą autentycznością, wykonując każdy utwór z przekonaniem i wyrazistą osobowością.
Największą siłą płyty jest autentyczność płynąca z prawdziwych doświadczeń. Te piosenki nie sprawiają wrażenia wymyślonych – czuć, że są głęboko przeżyte. Niezależnie od tego, czy artystka opisuje ekscytację towarzyszącą wyprawie w nieznane, rozmyśla nad ludźmi kształtującymi nasze życie, czy dostrzega piękno w zwyczajnych chwilach, do każdego tematu podchodzi ze szczerością. Narracja utworów odznacza się bogactwem typowym dla kogoś, kto latami szlifował swój warsztat, nie tylko jako samodzielna artystka, ale także jako ceniona twórczyni współpracująca z innymi za kulisami sceny muzycznej.
W miarę rozwoju albumu naturalnie wyłaniają się powracające motywy wolności, poczucia przynależności, wdzięczności i tożsamości. Zamiast uciekać się do wielkich deklaracji, Bonagura odnajduje sens w szczegółach, malując sugestywne obrazy, które pozostają w pamięci długo po wybrzmieniu muzyki. Efektem jest album, który – choć głęboko osobisty – przemawia do słuchaczy uniwersalnym przekazem.
„America's Backroads” to mistrzowski przykład współczesnej twórczości zakorzenionej w muzyce country i kolejny dowód na to, że Alyssa Bonagura zasługuje na znacznie większe uznanie, niż dotychczas otrzymywała. Niewielu artystów potrafi łączyć tak wiele ról twórczych, utrzymując jednocześnie niezmiennie wysoki poziom, a jeszcze mniej osób czyni to z taką lekkością. To dzieło artystki będącej u szczytu swoich możliwości, która stworzyła jeden z najlepszych albumów tego roku. Jeśli sprawiedliwości stanie się zadość, „America's Backroads” będzie płytą, która wreszcie otworzy przed Alyssą Bonagurą drogę do szerszej publiczności, na co artystka od dawna zasługuje.
Alyssa Bonagura wychodzi na pierwszy plan ze swoim nowym albumem „American Backroads”. Urodzona w Nashville twórczyni przebojów, która zdobyła uznanie na brytyjskiej scenie muzyki country, wykorzystuje swoje dziesięcioletnie doświadczenie – obejmujące zarówno pisanie piosenek dla największych światowych gwiazd (takich jak Steven Tyler z Aerosmith), jak i występy na najważniejszych scenach świata – by zaprezentować album, nad którym, jak sama przyznaje, pracowała właśnie przez dekadę.
Bonagura jest szczera:
„Bycie niezależnym artystą nie jest łatwe. Trzeba wiele czasu i ciężkiej pracy, by uzbierać fundusze na jeden dzień w studiu z najlepszymi muzykami z Nashville”.
Artystka doskonale wykorzystała ten czas, nagrywając dziewięć utworów w ciągu zaledwie jednego dnia w studiu Sound Emporium w Nashville. Być może to właśnie ta ciągłość sprawia, że albumu słucha się z taką przyjemnością – żaden z utworów nie wydaje się tu nie na miejscu.
Mimo to, pierwszy singiel „Hippies & Gypsies” oraz tytułowy utwór „American Backroads” powstały ponad 10 lat temu – były to piosenki, których artystka wcześniej nie nagrała ani nie wydała. Ten pierwszy to jeden z najbardziej imponujących utworów na płycie i trafny wybór na singiel. To piosenka, która pod wieloma względami traktuje o czerpaniu radości z życia i zwraca uwagę na to, jak często zbyt wielu ludzi „się spieszy”.
„Life Is A Road” – jeden z utworów, które Alyssa napisała, wspominając swój pobyt w Wielkiej Brytanii – brzmi jak kompozycja żywcem wyjęta z płyty zespołu The Chicks, a momenty przypominające niemal mówiony przekaz przywodzą na myśl styl Shanii Twain. Stwierdzenie, że potrafię wyobrazić sobie obie te artystki wykonujące ten utwór, jest najlepszym świadectwem jej wysokiej jakości.
Bonagura ruszyła w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, która rozpoczęła się 10 czerwca w Birmingham i objęła m.in. występy w Manchesterze, Leeds i Londynie. Niestety, na scenie nie towarzyszył jej legendarny Joe Bonamassa, którego mistrzowską grę na gitarze słychać w utrzymanym w stylistyce blues-rockowej utworze „Love You Like That”. W tej piosence wyraźnie słychać, jak artystka wykracza poza swoje dotychczasowe granice wokalne, a charakterystyczna chrypka w jej głosie nadaje utworowi drapieżnego charakteru.
Być może najlepiej istotę tego albumu oddają słowa samej Bonagury:
„Mówi się, że dobre rzeczy wymagają czasu – teraz już naprawdę wiem dlaczego”.
Widać wyraźnie, że artystka mądrze wykorzystała dekadę, jaka upłynęła od wydania jej poprzedniej płyty, „Road Less Traveled” z 2016 roku. Album ten wyniesie Alyssę do czołówki brytyjskiej sceny muzyki country; mamy wrażenie, że – mimo iż artystka jest obecna od tylu lat na scenie obcujemy z czymś zupełnie świeżym i nowym.
Dyskografia:
2008 Before the Breaking (EP)
2010 The English Diaries
2012 Love Hard
2016 Road Less Traveled
2026 America’s Backroads
Prześlij komentarz